| آیا مولوی ایرانی است؟! !!! |
|
دولت های سه کشور ترکیه، افغانستان و مصر بودجه ای را به برگزاری مراسم هشتصدمین سال تولد جلال الدین محمد مولانا شاعر و عارف برجسته ایرانی اختصاص داده و از سوی سازمان یونسکو به عنوان برگزارکنندگان سال مولوی به رسمیت شناخته شده اند. اميد وارم كه به اين مسايل توجه جدي شود تا خدايي نكرده با ..... مواجه نشويم.
|
بخشی از سخنان دکتر کزازی در باره مولانا
دکتر میر جلالالدين كزازي معتقد است: انديشههاي مولانا چونان بزرگ مردي كه در دل تاريخ و فرهنگ ايران پرورده شده است، آنچنان آزادمنشانه و از هر بند رها هستند، كه در هيچ مرز و كراني نميگنجند.
اين استاد زبان و ادبيات فارسي دانشگاه در ادامهي سخنانش در روز بزرگداشت مولوي، تصريح كرد: اگر بخواهيم در پهنهي ادب پارسي چند سخنور را برگزينيم كه بر ستيغ ميروند و سالاران سترگ سخن هستند، بيهيچ گمان يكي از آنان مولاناست. از نگاهي بسيار فراخ، گونههاي سخن پارسي را در سه دسته بخش ميكنم؛ يك رزمنامهسرايي كه برترين چهرهي آن، «فردوسي» است. دو ديگر بزمنامهسرايي است كه چهرهي برجسته و نامدار آن، «نظامي» است. سه ديگر رازنامهسرايي يا ادب نهانگرايانه كه برترين و نامدارترين سراينده در اين گونهي ادب پارسي، «مولانا» است.
منظره شب مسجد جنب مقبره مولانا
مولانا متولد بلخ است جایی در شمال شرقی ایران. پدر ایشان یا سلطان العلماء به دلیل اختلاف با زعمای قوم و به ویژه امام فخر رازی به شکل قهر بلخ را ترک میکند و به منتها الیه غربی سرحدات ایران یعنی قونیه مهاجرت میکند که این سیر چیزی حدود ۸ سال طول میکشد.لذا نولانا شاعری پارسی گوی است اما ترکها به این دلیل که قبرش در مرکز ترکیه قرار دارد با تبلیغاتی تحسین برانگیز چنان جا زده اند که در بروشور داخل خطوط هواپیمایی ترک به مثنوی گفته شده بود :TURKISH BIBLE یعنی انجیل ترکی. البته سرمایه گذاری وسیع در این زمینه هم کرده اند و بهره های مالی فراوان نیزمیبرند
غزلیات شمس تبریزی، که به «دیوان شمس» و «دیوان کبیر» نیز شهرت دارد، مجموعه غزلیات مولاناست. بیگمان در ادب پارسی و فرهنگ اسلامی و فراتر از آن در فرهنگ بشری در هیچ مجموعه شعری به اندازه دیوان شمس حرکت و حیات و عشق نمیجوشد.
اگر شعر را «گره خوردگی عاطفه و تخیل که در زبانی آهنگین شکل گرفته باشد» تعریف کنیم، عناصر سازنده آن عبارت خواهند بود از: عاطفه، تخیل، زبان، موسیقی، تشکل.
|
عشق در اندیشه مولانا | |
|
امام حسین(ع) از نظر مولوی:
حماسه معراج خونین عاشقانه سالا ر شهیدان حضرت ابی عبدالله امام حسین علیه السلام سلاله پاک رسول اکرم خاتم النبیین حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه در آثار مولانا در سیاق ((context و چهار چوب (framework) توحید و "سیر محبی" بسوی توحید ربوبی معنی و مفهوم پیدا میکند. حضرت حق جل جلاله رب حسین است و"سلطان عشق خونین" مربوب حضرت محبوب است.
مثنوی مولانا کتاب "توحید" است و سیر عاشقانه بسوی حضرت هوالاول والاخر و الظاهر و الباطن.(3-حدید). و کتاب دیوان کبیر کلیات شمس تبریزی مولانا "عشق نامه" اوست. "یا انیس من لا انیس له"." یا من لا یرغب الیه"." یا خیر المرغوبین" (دعای جوشن کبیر). مولانا در این دو کار بزرگ خود به حماسه امام حسین (ع) از منظر عرفانی پرداخنه است. در این وجیزه به روایت مولانا از امام حسین (ع) در چهار غزل کلیات شمس و یک حکایت از مثنوی پرداخته میشود.
کلید واژه های فهم مقام منیع وبی نظیر سیدالشهد حضرت امام حسین علیه السلام در مثنوی و دیوان شمس عبارتند از: عشق- عاشقی- شهید-شهادت- فدائی- بلا- مرگ- پارسا- فنا- بقا- خسرو دین- -خسروغیب- وصل- دوست – پیشتازان و طلایه دار سلوک - زندان- عاشورا- کربلا- یزید/فراق- شمر- عزا- تقابل کارکترها و صفات و خصایل.
در آثار مولانا عموما شهید و حسین متراذف یکدیگرند
درگذشت علامه بزرگوار استاد جعفر شهیدی را به تمامی ادیبان و ادب دوستان تسلیت عرض می نمایم.
فريده معتكف _(رئيس انجمن ايرانشناسان ايران) آزمودم عقل دورانديش را بعد از اين ديوانه سازم خويش را زين خردجاهل همي بايد شدن دست در ديوانگي بايد زدن درويشهاي مولويه که به درويشهاي چرخان معروف با شند هر چند که سماع و موسيقي همپاي آن چرخش و گردش، ابداع و ابتکار مولانا نبود. در واقع صوفيه از نيمه دوم قرن سوم هجري ( قرن ششم ميلادي) که نخستين خانه سماع در بغداد درست شد مجالس و سماع نوازندگي داشته اند.
گوش دادن به نواي موسيقي و در شور عرفاني ناشي ازآن ناگهان به دست افشاني و پايکوبي مجذوبانه در آمدن، به زودي يکي از وجوه و رخساره هاي تصوف شد ، و انتقاد و اعتراض مسلمانان متعصب و حتي اعضاي طريقه هاي هشياري (صحو) را در تصوف، که مخالف موسيقي و بطور کلي نشان دادن حالت وجد و
متن زیر مقدمه ایشان بر كتاب است:
حكایت نی
بشنو از نی چون حكایت میكند
از جداییها شكایت میكند
سخن را از نی باید شنید، از آن كس كه نیست؛ آن كس كه هست از هواهای خود میگوید و حدیث نفس میكند و حكایت او شكایت از محرومیتها و ناكامیهای خاكی اوست. یا حكایت توفیقات وهمی و خیالی كه او را معجب و مغرور میكند و به جور و ستم وامیدارد.
اما آن كس كه بندبند وجودش را از هواهای خویش خالی كرده و چون نی لب خود بر لب معشوق نهاده و دل به هوای او و نفس او سپرده است، حكایتی دیگر و شكایتی دیگر دارد.
ترکیه در برنامههایی که به مناسبت سال جهانی مولانا برگزار کردهاست، تلاش کردهاست که مولانا را به عنوان یک چهره فرهنگی کشور خود به دنیا معرفی کند. در این میان کم توجهی مقامات ایرات در کنار تشدید انزوای ایران در سالهای اخیر، در موفقیت دولت ترکیه نقش فراوانی داشته است و این در صورتی است که به قول دکتر میرجلالالدین کزازی: بزرگداشت مولانا را توسط دوستانمان در ترکيه به فال نيک مي گيريم، اما نبايد فراموش کنيم که اين بزرگ مرد ادبيات جهان، نخست به ما (ایرانیان) تعلق دارد و سپس به ديگران. نبايد کوتاهي کنيم.[۶]
همچنین مولانا در مثنوی معنوی به سخن گفتن به پارسی سفارش کردهاست:
| پارسی گو گرچه تازی خوشتر است | عشق را خود صد زبان دیگر است |
تاریخ نشان میدهد در آغاز آفرینش ، آن روزگاران که انسان خود را شناخته و شایسته تفکر و تصمیم گیری دانسته ، موسیقی را نخستین انعکاس التهاب و شور ، هیجان و شوق درونی خود دیده است . که در خارج از وجودش تحقق یافته و موجب حالت و جد و حال ، طرب و نشاط گردیده ،زمانی هم حزن و اندوه ، اما در عین حال ، اثر تسکین دهنده ، و آرامش آورنده با خود همراه داشته است .
در پی این دانشتن عده ای از اهل تحقیق سفر در تاریخ را آغاز کردند ، بیوت الهی که در آنها بر پیامبران وحی نازل شده است ، شهر و دیار کوچه و بازار ، کاخهای ویران و برقرار مانده را گشته اند تا شاید بر این مدعا دلیل بیابند و به جامعه محققان پیشکش کنند . ذوق دانستن و شوق یافتن مقصود ، مسافران وادی تاریخ را به سرمنزل مقصود راسانیده ، هرکدام به در یافتن از حقایقی مسرور گشته اند و همان یافته خویش را تاریخچه پیدایش سماع دانسته اند .
براي دانلود مثنوي به پيوند هاي وبلاگ مراجعه نماييد.
و مي توانيد از غزليات و بوستان سعدي نيز استفاده كنيد.
|
مراسم عرس در قونیه و بزرگداشت مولانا | |
|
